این ارتقا باید از همان اسپلیترها، مفصل‌ها و فیبر نصب‌شده عبور کند. پیش از انتخاب نسل بعدی PON، بهتر است وضعیت زیرساخت فیزیکی و تقاضایی را ببینیم که واقعاً به آن می‌رسد.
ظرفیت مشترک از مرکز تا مشترک
OLT چند ONT را از مسیر توزیع غیرفعال متصل می‌کند. پروفایل رایج GPON حدود ۲٫۴۸۸ گیگابیت پایین‌دست و ۱٫۲۴۴ گیگابیت بالادست دارد؛ XGS-PON نرخ اسمی متقارن ۱۰ گیگابیت را تعریف می‌کند. این‌ها نرخ مشترک خط‌اند، نه سرعت تضمین‌شدهٔ هر مشترک. 50G-PON گزینه‌های بالادست متفاوتی دارد. پروفایل استاندارد، سازگاری تجهیزات و هم‌زیستی طول‌موج‌ها را بررسی کنید؛ یکسان‌بودن کانکتور کافی نیست.
قدم‌به‌قدم با بودجهٔ افت نوری
در مثال فرضی با بودجهٔ ۲۸ دسی‌بل، ۲۰ کیلومتر فیبر با افت ۰٫۳۵ دسی‌بل در کیلومتر، اسپلیتر ۱۷، اتصال و جوش ۲، و حاشیهٔ ۳ دسی‌بل، جمعاً ۲۹ دسی‌بل می‌شوند؛ یک دسی‌بل بیش از بودجه. این اعداد مشخصات عمومی تجهیزات نیستند. تقسیم ایده‌آل ۱:۳۲ به‌تنهایی 10 log10(32)، یعنی حدود ۱۵٫۰۵ دسی‌بل افت دارد؛ تلفات اضافی جداست. افزایش پهنای باند این افت را حذف نمی‌کند.
ارتقایی که مشترک در عمل احساس کند
هر دو جهت، محدودهٔ فرستنده و گیرنده، طول‌موج، فاصله و حاشیهٔ محیطی را کنترل کنید. تقاضای ساعت شلوغ، زمان‌بندی، اشتراک ظرفیت و گلوگاه uplink را جدا مدل کنید. پورت سریع ممکن است پشت لینک تجمیعِ اشباع باشد. توان نوری و سرعت سرویس را در شرایط مستند اندازه بگیرید، گزارش‌ها را نگه دارید و بازیابی قطع فیبر را طراحی کنید. انتخاب نسل شبکه باید تابع نیاز سرویس و هزینهٔ عمر سامانه باشد.
منابع
ADNET / ظرفیت و طول‌موج
یک تصمیم برای شبکه‌های منطقه‌ای
برای اپراتور دسترسی، ارتقای مفید هم تجربهٔ ساعت شلوغ را بهتر می‌کند و هم پس از تعمیر کابل قابل نگهداری می‌ماند. اندازه‌گیری‌های نوری و ظرفیت تجمیع باید در یک پروندهٔ پروژه کنار هم باشند.
بررسی راهکار ↗برگرفته و بازپرداخت‌شده برای ADNET از مقالهٔ نویسنده در آکادمی بلک‌راک. بحث فنی و منابع حفظ شده و یادداشت کاربردی زیر، موضوع را به طراحی کریدور ارتباطی پیوند می‌دهد.
مطالعهٔ مقالهٔ اصلی ↗اشتراک‌گذاری و ارجاع به مقاله
Hamid Reza Assariha. از GPON تا 50G-PON: پهنای باند و بودجهٔ نوری متفاوت‌اند. ADNET, 2026-10-09. https://www.adnetinternet.com/fa/insights/gpon-xgs-50g-pon-optical-budget/